Hamley's Blog

Tekst en uitleg uit de pen van onze auteurs

Weet je dat de lente komt?

Anne van Meij Een jaar geleden werd dat liedje hier grijsgedraaid. We zaten net een paar weken in de lockdown, deden enthousiast de knutselwerkjes die we via een speciale app lieten zien aan de juf, terwijl op de achtergrond Elly en Rikkert zongen over een klein ezeltje, een steen voor een graf, en een lente die weer kwam. Net als dat we hoopte dat het normale leven dat we kenden van voor de lockdown weer terug zou komen. Weer. De schrijvers onder ons weten hoe lastig het woordje ‘weer’ is, en waar je vooral in het begin van je schrijfcarrière op wordt gewezen als een van de vulwoordjes waar je wel zonder kan. Negen van de tien keer past het ook helemaal niet in de context. Neem bijvoorbeeld de zin ‘ik pakte het boek op en legde het weer neer’. Dat klinkt logisch omdat je het boek weer op z’n plek legt waar het al eerder lag, maar als je het boek niet eerder ook hebt neergelegd slaat dat woordje ‘weer’ in deze zin nergens op. Het suggereert immers dat het de handeling van het neerleggen is die je nog een keer doet. Jaja, taal is net zo ingewikkeld als het

Lees verder »

Writer’s block maar niet echt

Door Barbara De Smedt Wat is Writer’s Block? Is writer’s block het onvermogen om te schrijven? I don’t think so. Dat zou betekenen dat je geen boodschappenlijstje meer uit je vingers gewrongen krijgt, noch een ‘caption’ bij je laatste nieuwe Instagram foto. Of, dat je, god beware, geen ‘ik hou van jou’ meer aan je partner kan appen. Of een ‘Ga jij nog even om brood?’, wat misschien frequenter voorvalt. Goed. Je kan dus wel schrijven, er zijn geen fysieke problemen die dat beperken. Wat is dan het probleem? Dit is wat Wikipedia zegt:  Writer’s block is een aandoening, voornamelijk geassocieerd met schrijven, waarbij een auteur niet in staat is om nieuw werk te produceren of een creatieve vertraging ervaart. Deze creatieve stagnatie is niet het gevolg van gebrek aan inzet of schrijfvaardigheid. De aandoening varieert van moeite om originele ideeën te bedenken tot het jarenlang niet kunnen produceren van een werk. Writer’s block wordt niet alleen gemeten aan de tijd die verstrijkt zonder te schrijven. Het wordt gemeten aan de tijd die voorbijgaat zonder productiviteit in de taak die voor handen is. Oftewel, kort samengevat: je krijgt geen letter geschreven van het project dat voor je ligt, hoewel je bulkt van

Lees verder »

Hoe ik 2020 doorkwam: de moeilijkste evenwichtsoefening van de afgelopen twintig jaar.

Door Pen Stewart Een eerste blogje voor op de Hamley Books-website. Laat me er maar meteen knallend invliegen, dacht ik. Laten we het maar eens hebben over hoe goed ik 2020 doorkwam, en die vreselijke lockdown en heel dat Corona-gedoe. Algauw sloeg de twijfel toe over hoe ik dat moest aanpakken. Tja, wat moest ik daarover gaan vertellen? Het ging eigenlijk goed. Ik schreef een nieuw boek. Twee zelfs! En ik mocht deel gaan uitmaken van deze fantastische  uitgeverij. Dat gebeurde allemaal in 2020, en het was goed! Meer nog: het waren grote stappen vooruit, en ik ben er immens dankbaar voor. Echter, zoals voor iedereen, zat er ook voor mij een zwarte keerzijde aan 2020. En als we het hebben over hoe iemand het vorige jaar is doorgekomen, dan gaat het eigenlijk hierover: wat is de balans? Balans Wegen de goede dingen die jou overkwamen op tegen de slechte dingen? Het probleem is, dat dit voor steeds meer mensen niet meer zo is. Toen de lockdown inging, gebeurde dat twee dagen voordat ik naar de tentoonstelling van Van Eyck kon gaan, in het museum voor schone kunsten in Gent. Maanden tevoren had ik mijn ticket geboekt. Nu ben ik

Lees verder »

Lentekriebels

Door Lies Vervloet 17 februari. Dat was dit jaar de dag dat ik de lente voelde weerkeren. Het begon al meteen toen ik wakker werd. Want: het was al licht (tip 1), de vogeltjes floten (tip 2) en het was niet koud meer (tip 3). Enthousiast rolde ik richting bubbelgenoot.‘Het is lente!’ riep ik. ‘Voel je het?’‘Nee,’ kraakte hij. Waarmee hij eigenlijk bedoelde: Ik slaap nog – Wat ben je in hemelsnaam aan het doen!? (mijn liefste bubbelhubby is geen ochtendmens) Maar toen dus. Lente. De hele dag door bleef ik het voelen. Er zat een zekere lichtheid in de lucht, een vrolijkheid die zo eigen is aan het seizoen. Zelfs de tulp die sinds Valentijn onze tafel sierde, deed opeens extra haar best om open te bloeien. Voor wie het nog niet zeker wist – ja, ik ben dol op lente. Op de geur van natgeregende aarde. Op wild woekerend onkruid. Op die eerste dag dat je je jas niet meer aan hoeft of – beter nog – die akelig witte benen weer eens het zonlicht in kan nemen. Op buiten eten en glaasjes koele rosé. Heerlijk. En laten we wel wezen, corona doet de lente des te harder

Lees verder »

Een dag uit het leven van … Latoya Meuris

Zo, dus jullie willen graag weten hoe mijn leven eruitzien? Kom dan maar mee! Mijn schatten Met twee nog redelijk jonge katten hoef ik zelden mijn wekker te zetten. Meestal word ik wakker met Daigho ergens tegen mijn benen aan en Ghibli boven op me. Ze weten dat ik degene ben die ze in de ochtend altijd eten geeft, dus ja… Op 8 november 2020 vieren ze hun tweede verjaardag. Het is in ieder geval nooit saai met onze schatjes 😊 Ik denk dat ik een vrij gezonde slaper ben: ik ga niet al te laat naar bed en ben altijd wel voor acht uur op. Het eerste wat ik doe in de ochtend is uiteraard de katten eten geven. Dan log ik in op het intranet van mijn werk. Ik werk als vertaler Engels en Duits voor een Duits vertaalbureau. Daarvoor moest ik in mijn eerste jaar elke werkdag heen en weer tussen Rijswijk en Utrecht met de trein, dat waren behoorlijk lange dagen. Maar ik werk eigenlijk al ruim drie jaar thuis. Een keer per maand ga ik naar kantoor in Utrecht, naar mijn twee collega’s op die vestiging. Ik hoor vaak mensen zeggen dat ze niet thuis

Lees verder »

Een dag uit het leven van… Petra Doom

– ‘Als je een sneeuwbal in een glas zou doen, zeg maar… hoeveel water zou je dan hebben? Een half glas?’ – ‘Mmm, ik zou denken twee derde. Hangt er natuurlijk vanaf hoe groot de sneeuwbal is.’ We wijden ons allebei weer in stilte aan het werk waar we eigenlijk mee bezig zijn.  Wat later: – ‘Als je een band om je nek hebt, hé… en je spant je spieren… zie je die dan ónder of boven de band?’ – ‘Wacht, waar zit die band dan… hier?’ (Welsprekende handgebaren.) ‘Erboven dan. Maar ze zitten natuurlijk in feite altijd…’ – ‘Ónder de band, ja, dat is mijn dilemma.’ – ‘Ik zou onder zetten, ja.’ Waar een schrijver en een bedenker van D&D-avonturen samen thuiswerken komen er al eens kwesties voorbij waarbij je beter geen vragen kunt stellen, als je geen spoilers wil.  Vanmorgen ben ik gewekt met de belofte dat mijn havermout (vandaag met kardemom, rijstmelk en papaya), klaarstond. Het heeft zo zijn voordelen om de langslaper in huis te zijn. Nadat ik opstond heb ik eerst mijn berichtjes en mails gecheckt, heb ik me laten verleiden om Facebook en Instagram even te openen, en heb ik – na net iets

Lees verder »
Hamley Books