Hamley's Blog

Tekst en uitleg uit de pen van onze auteurs

Een dag uit het leven van … Lara Reims

Op een donderdag, in Boekarest Eerst koffie. Daar begint elke dag mee, altijd. Uit een aluminium potje dat al jaren met ons mee verhuist. Het kan op het gas, dat is fijn, want de elektriciteit wil er hier nog wel eens te pas en te onpas de brui aan geven. Als je de bedrading ziet hangen op straat is dat niet echt een verrassing. De koffie drink ik achter de computer. Een van de grote voordelen van de laatste verhuizing is dat ik een kamer heb. Een kamer! Zonder noemenswaardige view, maar die verzin ik er wel bij. Een plek om te schrijven en te werken, ongestoord, behalve dan door een wit monster dat nergens rekening mee houdt en overal doorheen spint. Een plek waar al mijn favoriete jeugdboeken staan, om me heen. Via toetsenbord en scherm stap ik de wereld in van het verhaal waar ik mee bezig ben om daar een uur of twee rond te dwalen, personages te leren kennen en iedereen de kant op te duwen die ik voor ze bedacht heb, als het lukt, of om mee te buigen met het verhaal en de karakters, en de boel maar weer eens om te gooien. Mijn

Lees verder »

Ik hou van de herfst

Ik ben een echt herfstmens. Eens de blaadjes hun zomerkleurtje beginnen te verliezen en er hier en daar wat geel tussen het groen komt, begin ik te verlangen naar de eerste herfststorm. Dan zit ik voor het raam en kijk naar de blaadjes die alle richtingen uitgeduwd worden door de wind. Net alsof ze een ingewikkeld modern balletvoorstelling dansen. Omhoog, omlaag, naar links en met een grote bocht naar rechts. Stijl en pijlsnel naar boven om dan langzaam en elegant naar beneden te dwarrelen als de wind even een pauze neemt. En die geuren! Hemelse geuren zijn het. Van natte aarde, opgewaaid gras dat voor een laatste keer gemaaid is, van paddestoelen die zich tegen bomen nestelen of op een open plek in het bos een kringetje maken alsof ze zo meteen zullen uitbarsten in het kinderliedje ‘zakdoek leggen’. Het is ook de geur van kruiden en van het laatste hooi dat van de velden wordt gehaald. Het is de geur van gezelligheid, van vernieuwing. De cirkel van witte hoedjes in het bos zijn heksenkringen. De benaming stamt nog uit de tijd dat mensen nog in heksen geloofden. En als je op een stormachtige avond op pad bent in het

Lees verder »

Spooky season!

Wat een zalig seizoen is dit toch: herfst! Heb jij je pompoenen en herfstbladeren al in huis gehaald? Ik anders wel! In deze blog vertel ik over mijn eerste echte Halloween ervaring in Engeland! Wie ben ik?Ik ben Lotte, je weet wel, die té enthousiaste auteur met de oude ziel. Ik ben student vormgever en heb een eigen bedrijf: Designs by Lotte. Ik ben verslaafd aan alles wat met de Titanic te maken heeft, vintage spullen en geschiedenis. Ik ben een hopeloze romanticus en kan genieten van knusse ruimtes en daar vervolgens helemaal in verdrinken. Mijn Hamley debuut Unsinkable komt uit op 14 april 2021! Fun fact: de release datum is op dezelfde datum dat de Titanic de ijsberg raakte. Nou, echt een FUN fact is dat niet, maar we hebben deze datum bewust gekozen om een extra feel te krijgen bij de release. Hamleyween Maar goed, we naderen Halloween en ik heb de eer gekregen een blog hierover te schrijven! Het leek me leuk een stukje ervaring neer te pennen over mijn tijd in Engeland, toen ik daar werkte als Au Pair (nanny). Dit was van september 2016 tot en met maart 2017. Ik trok in bij een gezin,

Lees verder »

Een dag uit het leven van … Mel Hartman

Mijn dag Mijn harige wekker gaat af. Ze heeft een verdomd hardnekkige uitknop die alleen werkt wanneer ik haar in mijn armen neem om te knuffelen. Ik kijk naar buiten, waar de duiven en andere vogels samengetroept op het dak zitten. Ze kijken me dreigend aan en ik voel een Hitchcocks ‘The Birds’ scenario aankomen. Om dat af te wenden, sta ik dan maar zuchtend op. Terwijl de harige wekker, aka Kiwi, haar plasje buiten in de tuin doet, zet haar bediende haar eten klaar. Daarna krijgen de vogels hun continentaal ontbijt. Ik plaats me met een kop koffie achter de laptop. E-mails doornemen, even op Facebook en Instagram, eventueel een post plaatsen en familie opbellen. En dan breekt het angstzweet me uit… wanneer ik de reviews van lezers en bloggers overloop. Oef, de review is lovend. Ik heb er een zorgrimpel bij, maar mijn hart klopt weer. Tijd om te sporten, na mezelf meerdere keren een mentale schop onder mijn kont te hebben gegeven en nog eenmaal, maar nu echt de laatste maal, te surfen op het net (‘uitstel is geen afstel, Mel!’). Tijdens het ontbijt lees ik een boek. Na ongeveer een kwartier volgt een gevecht om me

Lees verder »

Wereld Dierendag

Vier oktober is voor ons gezin een bijzondere datum, zowel op positieve als negatieve manier. Voor velen is het de dag waarop ze jarig zijn, voor anderen is het geen belangrijke datum, omdat er niets gebeurt dat memorabel is. Bij ons is dat wel het geval. Vier oktober is de dag dat mijn zus, Marianne, overleed, nu zeven jaar geleden. Ze was net vijftig jaar geworden. We herdenken haar dan ook elk jaar. Hier gaan we het in deze blog niet over hebben. Vier oktober is ook de dag dat zestien jaar geleden, onze oudste kat Sukie geboren werd. Sukie heeft een heel bijzondere geboorte gehad. In 2002 hebben wij een kat geadopteerd die Hershey heette, een ros-met-witte, zeer aanhankelijke kat. Zij groeide in een appartement op, en toen we later verhuisden naar onze eerste woning, kwam zij uiteraard gewoon mee. Hershey bleek een jager te zijn die liefst zolang en zoveel mogelijk op stap ging. Ze bracht op 4 oktober 2003 een nest van zes kittens op de wereld, vier ros-met-witte, en twee gevlekte, in onze kleerkast. Want voor een of andere reden, moest en zou ze in die kast bevallen (die we uiteraard hadden voorbereid). De bevalling verliep

Lees verder »

Een dag uit het leven van … Ina de Man

“Niets is gemakkelijker dan zo te schrijven dat geen mens het begrijpt; niets is moeilijker dan belangrijke gedachten zo uit te drukken dat ieder mens ze begrijpt.” A. Schopenhauer Ik weet dat de wekker binnen een half uur afloopt maar ik ben al wakker. Klaarwakker eigenlijk want in mijn brein speelt zich al heel de nacht een scene af. Die scene waarmee ik de vorige dag last had. Het wilde niet lukken zoals ik het in mijn hoofd had, de dialogen liepen stroef. Ik wist dat het kwam omdat het verhaal hier even vakantie had genomen en dat zou pas beteren als de vakantie voorbij was. En laat dat nu net vannacht gebeurd zijn. Ik overleg bij mezelf of ik zal blijven liggen om de scene nog wat door te kauwen, maar ik ken mezelf. De kans dat ik dan weer even wegsoes en dat ook de scene foetsie is, maakt dat ik het alarm voortijds afdruk en het dekbed terugsla. Naast mij ligt mijn wederhelft nog gelukzalig te ronken, ik laat hem nog effe doen. Onderweg naar de badkamer begint de scene een eigen leven te leiden en tegen ik in de keuken op het knopje van de koffiezet

Lees verder »
Hamley Books